Mijn dochter Mavi - Een buitengewone weg naar het moederschap

About this book

Zou jij een oorlogsgebied doorkruisen om je baby thuis te brengen? Wij deden het.‘Mijn dochter Mavi’ is een aangrijpend waargebeurd verhaal over liefde, opoffering en veerkracht. Jarenlang verlangde ik ernaar moeder te worden, maar om psychologische redenen kon ik geen kind dragen. Vastbesloten een gezin te stichten, kozen mijn man en ik voor draagmoederschap — een reis die ons van Georgië naar Oekraïne bracht. Maar slechts enkele weken voordat onze dochter Mavi geboren werd, brak de oorlog uit.Terwijl de bommen vielen en de grenzen sloten, zetten we alles op het spel om bij haar te komen. Te midden van chaos, angst en onmogelijke obstakels hield één ding ons op de been: de onverbrekelijke familieband.Dit is ons verhaal — een getuigenis van hoe ver ouders voor hun kind zullen gaan.***Mis deze onvergetelijke reis niet. Bestel vandaag nog je exemplaar!***REACTIES VAN LEZERS‘Mijn dochter Mavi is een van de meest boeiende, verhelderende en opbeurende boeken die je kunt lezen; het laat zien hoe belangrijk hoop en doorzettingsvermogen zijn te midden van tegenspoed.’ — Recensent van Readers’ Favorite‘Wauw, dit had ik niet verwacht (in de goede zin)! Wat een aangrijpende reis vol veerkracht die je diep raakt. Een echte aanrader!’ — Recensent op Amazon‘Het is een avontuur dat je laat lachen en huilen, en waardoor je misschien zelfs opnieuw nadenkt over wat familie voor jou betekent. Als je op zoek bent naar een bloedstollend boek over liefde en ouderschap, mag je dit niet missen.’ — Recensent op Goodreads‘Een verhaal met vaart. Je zit de hele tijd op het puntje van je stoel. Ik voelde zelfs de opluchting van de ouders toen ze eindelijk thuiskwamen met hun dierbare baby!!’ — Recensent op Goodreads‘Het is zo’n bijzonder en ontroerend boek dat het een blijvende indruk op je achterlaat. Bovendien is het een verhaal van deze tijd. Bravo!’ — Recensent op Goodreads‘De angst, onrust en soms ook machteloosheid zijn voelbaar in dit boek, waarin Duygu en Ahmet op reis gaan om hun dochter op te halen. Ze stuiten op zo ongeveer elk denkbaar obstakel, maar houden vol. Wat zullen ze hun dochter later veel te vertellen hebben!’ — Recensent op GoodreadsCITATEN UIT HET BOEKHoewel ik niet bij haar was, kon ik haar aanwezigheid voelen. Ik fluisterde: ‘Vergeef me, mijn liefste. Ik kan je niet vasthouden, maar ik weet dat je me voelt. Ik ben bij je en ik hou heel veel van je.’ Ondanks de weemoed was ik ontzettend gelukkig. Ver weg had ik een dochter en ik wist dat ik haar op een dag, hopelijk heel snel, in mijn armen zou houden.***Onze dochter was alle moeilijkheden waard die we hadden doorstaan. Hoewel ik haar nog niet had vastgehouden, kon ik haar liefde voelen. Zo voelde moederschap dus. De wetenschap dat ze bestond, gaf me kracht, waar ze ook was. Op dat moment was het welzijn en de gezondheid van mijn dochter het enige wat werkelijk telde in het leven.